Sunday, September 30, 2012

ഒരു കിനാവ്‌

                      




''പാതിതുറന്നിട്ട ജനലഴിക്കുള്ളിലൂടെ
 സൂര്യ കിരണമെന്‍ മിഴിയില്‍ വീണു
 അറിയാതെന്‍ മിഴികള്‍  പാതി തുറന്നപ്പോള്‍ ,
 മുറ്റത്തെ പൂമാവിന്‍ കൊമ്പിലെ
 പൂമണി തത്തയും  പുഞ്ചിരിച്ചു.

  കുളിര്‍തെന്നല്‍ ലാസ്യമോടെന്‍ ചാരെ
  ഓടിയണയാന്‍  കൊതിക്കുന്നതും
 .മുറ്റത്തെ ചെമ്പക പൂമ്പൊടി കവര്‍ന്നിടാന്‍‍
  പറവകള്‍ കൂട്ടമായ്   അണയുന്നതും
 നോക്കി കിടന്നപ്പോള്‍ മനസിലെ
 വേഴാമ്പല്‍  നീട്ടി മൂളി .



 ആലാസ്യമോടെ   പതിയെ എഴുന്നേറ്റു
  ഉമ്മറ പടിമേല്‍ പോയിരുന്നു .
  അന്തിയില്‍  വിരുന്നെത്തി പുലര്‍കാലേ മായുന്ന
  മണിമേഘ  വര്ണത്തെ നോക്കിനിന്നു .

  കുളിര്കാറ്റിന്‍   പല്ലക്കില്‍  ഏറി  മറയുന്ന
  കാര്‍മെഘ സുന്ദരിയെ നോക്കി നിന്നു
  പാടവരംമ്പിലെ  പുല്‍ക്കൊടി നാമ്പുകള്‍
  പുലര്‍കാല സൂര്യനെ പുണരുന്നതും
  കൊതിയോടെ നോക്കിയിരുന്നു ഞാന്‍  ഏകാനായ്‌
  ഉമ്മറപ്പടിയില്‍  ഇന്നേറെ നേരം .
 
   ഇലകളില്‍ താളം പിടിച്ചുകൊണ്ടോരുതെന്നല്
   പുഞ്ചിരിയോടെയെന്‍  അരുകില്‍ വന്നു
   നാണമോടവളെ  പുണരാന്‍ കൊതിച്ചു പൊയ്
   വിറയാര്‍ന്ന കൈവിരല്‍  തോടുവാനായ് നീട്ടവെ
   ചെറു ചിരിയോടവള്‍  വഴുതി മാറി .

   പേര മരത്തിലിരുന്നൊരു മാടത്ത
   കൊഞ്ഞനം കുത്തി പറന്നു പോയി ,
   ആലയില്‍ നില്‍ക്കുന്ന പൈക്കളും   കിടാങ്ങളും
   നാണത്താല് മിഴികള്‍ താഴ്ത്തി നിന്നു .
   കൊതിയോടെ എല്ലാം ഒരു പാഴ് കിനാവെന്നു
   ഓര്‍ത്തു എന്‍ മിഴികള്‍ നയനുന്നതും ഞാനറിഞ്ഞു .,.,..,.,


(ആസിഫ്‌  വയനാട്‌ )‍