Friday, November 30, 2012

രാവ് (കവിത)

      

ഒരു ദിനം കൂടി മൂകമായ് അകലവെ
നഷ്ട ദുഖ:ങ്ങള്‍ എന്‍ ജീവിത പാതയില്‍
ഇഷ്ട നിറം  തേടി അലയുന്ന രാവുകള്‍
നഷ്ട സ്വപ്നത്തിന്‍റെ പൂമെത്തയാവുമ്പോള്‍.

നിദ്രയെ പുണരുന്ന നേത്രങ്ങള്‍ അറിയാതെ
സ്വച്ചന്ദമായ് ഞാന്‍ വിഹാരിപ്പൂ രാവതില്‍
മരം കോച്ചുമൊരു മഞ്ഞു തുള്ളിയായി
ആ മരകൊമ്പില്‍ ഞാന്‍ കാത്തിരുന്നു. .

തണുപ്പുള്ള രാത്രിതന്‍ തുടിക്കുന്ന ഹൃത്തിലെ
പിറക്കുന്ന ഗസലിന്റെ താളമോടെ
വീശുന്ന കുളിരിന്റെ  കൊലുസിട്ട പാദത്തില്‍
തഴുകുന്നു രാവിന്‍റെ  രാപ്പാടിപോല്‍..,.,

അസിഫ് വയനാട്