Monday, December 31, 2012

രോദനം ( കവിത)




വേടന്‍റെ അമ്പേററ് പിടയുമീ കിളിതന്‍റെ
മൂകമാം നൊമ്പരം ആരറിവാന്‍.
പിരിയുമാ ജീവന്‍റെ നോവിന്‍റെ നൊമ്പരം
കിളി തന്‍റെ കണ്‍കളില്‍ ഏറെ നേരം.

കൊല്ലല്ലെ  സോദരാ എന്‍ പൈതലിന്‍
പൂമുഖം ഒരു വേള കൂടി ഞാന്‍ കണ്ടിടട്ടെ
പതിയെ മോഴിഞോരാ കിളിതന്‍റെ രോദനം
ക്രൂരനാം വേടനോ കേട്ടതില്ല.

പുലര്‍കാലെ മക്കളെ പിരിയുന്ന നേരവും
അറിയില്ല തിരികെ വരുകില്ലയെന്ന്‍ ഞാന്‍
അമ്മതന്‍ വരവിനായ് കാതോര്‍ത്തിരിക്കുന്ന
പിഞ്ചു കുഞ്ഞുങ്ങളാകൂട്ടിനുള്ളില്‍.

മുറിവേറ്റ മാറില്‍ നിന്നൊഴുകുന്ന ചോരയില്‍
പിടയുമാ കിളിതന്‍റെ ശിഥിലമാം ജീവിതം.
അണയുമീ തിരിനാളം പോലയാ ജീവനും
അറിയാതെ അറിയാതലിഞ്ഞുപോയി.
                                    ,,.,.,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

മഴവില്ല് ന്യൂ ഇയര്‍ പതിപ്പില്‍ പ്രസ്തീകരിച്ച  എന്‍റെ കവിത ,.,
2012 ലെ  എന്‍റെ ഏറ്റവും വലിയ സൌഭാഗ്യങ്ങളില്‍ ഒന്ന്.....
@ ആസിഫ് വയനാട്