Monday, December 17, 2012

കുളിര്‍കാററ് കവിത


പുലര്‍കാലേ സൂര്യന്‍ താഴുകി  ഉണര്‍ത്തുമെന്‍ 
മിഴികളില്‍ നനവിന്‍റെ ഒരു ചെറു സ്പന്ദനം 
വിടരുമെന്‍ ഹൃത്തിലും ജന്മ നാടിന്‍റെ സൌന്ദര്യം 
ഒരു കൊച്ചു വിങ്ങലായ് ഓരോ ദിനത്തിലും .

നക്ന പാദങ്ങള്‍ തൊടിയില്‍ തഴുകുമ്പോള്‍ 
നുകരുന്നു നയനങ്ങള്‍ ഗ്രാമീണ സൗന്ദര്യം 
എന്‍ കൊച്ചു നാടിന്‍റെ വശ്യ സൗന്ദര്യത്തില്‍
അറിയാതലിഞ്ഞു ഞാന്‍ പതിയെ നടക്കവെ,

തുളസ്സിക്കതിര്‍ മണം ചൂടുന്ന കാറ്റിന്‍റെ
ലോലമാം കൈകളില്‍ അറിയാതലിഞ്ഞു ഞാന്‍ 
ഒരിളം തെന്നെലെന്‍ ചൊടിയില്‍ 
പതിയെ തലോടി കടന്നു പോയ്‌ .,.,.,

പാലപ്പൂ മണമുള്ള കാറ്റിന്‍റെ ചൊടിയിലും 
കണ്ടു ഞാന്‍ നാണത്തിന്‍ ചേലുള്ള കവിതകള്‍ ,.,.
അറിയാതെ പുണരുവാന്‍ കൈകള്‍ ഞാന്‍ നീട്ടവെ
നമ്രശിരസ്കയായ് പതിയെ അകന്നവള്‍,.,.,.,
------------------------------------

@ ആസിഫ് വയനാട്